Nieuw

Blogging

Home / Blogging

Naar aanleiding van dit artikel dat gisteren op 42bis werd gepubliceerd sprak @HenkHemstra me aan. Zijn boodschap: “wat een slecht artikel, vol propaganda, daarvoor volg ik je niet.” We raakten erover in gesprek en dat was wat mij betreft een prima gesprek, want het zette me aan het denken. Over mijn rol als hoofdredacteur en de platformfunctie (if any) van 42bis.  Tijd voor een stukje van de hoofdredacteur dus. Komt ie…

Zijn we lui geworden met z’n allen? De content die we delen, is content die ook gemaakt moet worden. Of het nou gaat om blogs, plaatjes, video’s of etc. zonder inzet van contentmakers was het web een lege plek zonder enige bezienswaardigheid. Maar wordt in het huidige landschap niet vooral de “deler” gefaciliteerd en beloond (met een prachtigggeee personal brand), terwijl de makers het met wat tweets moeten doen? Een korte geschiedenis van de luiheid…

Lang geleden in een koninkrijk dat rechtstreeks uit je inbelmodem kwam, stond het web vol met HTML-pagina’s. De meeste van die pagina’s toonden wat foto’s en wat informatie over de eigenaar. En indien die eigenaar écht kek was een gifje van een brievenbus met een mailtje dat er elke paar seconden in vloog. Het was een lelijke tijd, maar ook een mooie tijd.

Gebrek aan inspiratie, het meest gehoorde excuus om niet te starten met een blog, niet te schrijven of in elk geval willekeurige deadlines te missen. Op twitter, via facebook, langs G+ tot mijn mailbox, overal kom ik de geen-inspiratie-klacht tegen. Een heerlijke dooddoener, uitgesproken met de finaliteit van een sterfgeval. Alsof degene die lijdt aan gebrek ervan wil zeggen: “Ik wil heel graag schrijven/maken/doen hoor, maar ja…geen inspiratie hè,” waarbij hij de schouders ophaalt alsof zelfs een kleuter snapt dat er dan niks aan te doen is.

Je moet waarde toevoegen! Deze opdracht vliegt mij de hele dag via allerlei social mediaplatforms om de oren. Je moet waarde toevoegen! Het is de mantra van die neo-webadviseur. Je moet waarde toevoegen! Het kan vooral worden opgemaakt uit de mond van mensen die nog te lui zijn om ergens op te reageren, te beroerd om een ander echt een handje te helpen. En te oninteressant om zelf iets te melden te hebben. Waarde toevoegen! Het zijn holle beloftes.

Contentgirls bestaat binnenkort 3 jaar (augustus, jullie gaan het wel merken!). En in de afgelopen jaren is de site uitgegroeid tot een steeds beter bezochte plek, met een leuke groep bloggers (we zijn echter altijd nog steeds op zoek naar nieuw bloed). De site is gemaakt in WordPress, wie het niet kent – onder welke steen heb jij je verstopt? En wordt opgeleukt met een redelijke lijst aan WordPress plugins. 

Heb je dat ook wel eens? Dat je een artikel hebt uitgezweet (want zo gaat dat vaak) en dat je zó opgelucht bent dat het af is, dat je direct op publish klikt. Binnen 2 minuten zit je mailbox vol met mailtjes van aardige, maar vooral oplettende mensen: er zitten spelfouten, tikfouten en kromme zinnen in je blog. Je plaatjes doen helemaal niks. En je bent de tussenkopjes vergeten. Aaarrgghhh.

Twitteren doe ik al een tijdje. Ik begon met een persoonlijke account (waarvan ik geen idee meer heb wat het was), maar toen ik Contentgirls.nl startte, vond ik dat de site op een andere account moest draaien. Ik maakte de account @contentgirls aan (inmiddels @contentgirl) en bereidde me voor op een gespleten leven. Dat ging precies 10 minuten goed. Wat was het ingewikkeld om te bedenken wat, naar welke account moest en dat scheiden van persoonlijk en “zakelijk” vond ik al helemaal niks.

Je wilt je website optimaliseren voor zoekmachines? Gelijk heb je. Dus zorg je ervoor dat je site technisch in orde is en dat je teksten voorzien zijn van de zoektermen waarop je gevonden wilt worden en dat die zoektermen op alle belangrijke plekken terugkomen. Goed gedaan! Maar vergeet je ook je afbeeldingen niet? Als je het niet voor de zoekmachines doet, doe het dan voor de duidelijkheid, want untitled1.jpg zegt zo weinig.

Daar zit je dan als webredacteur met je minimale briefing, waaruit maximale teksten worden verwacht. Los van dat je dat natuurlijk helemaal niet moet accepteren (die minimale briefing), kun je nog wel proberen om dat andere te behalen (dat maximale effect).  Maar lastig is het wel. Het beantwoorden van deze vragen helpt je een heel eind in de juiste richting.

Overzichtspagina handleiding

Als je deel 2 van deze serie leest, is de kans groot dat je nog geen Twitteraccount hebt. Waarschijnlijk heb je over Twitter gelezen of gehoord via de media of heb je Twitterende vrienden die je steeds maar blijven vragen of je nou al een Twitteraccount hebt. Maar je twijfelt toch. Maak je geen zorgen, daarin sta je niet alleen. Uit het Twitteronderzoek uit 2010 blijkt dat bijna 40% van de tweeps heeft getwijfeld voordat ze een Twitteraccount aanmaakten.

 

Bloggen is niet voor iedereen weggelegd. Natuurlijk kan iedereen tegenwoordig binnen 5 seconden een blog opzetten, maar dat betekent niet dat het ook meteen een goed idee is. Als je jezelf herkent in deze blogpost, dan is het waarschijnlijk een idee om je blogaspiraties helemaal achterin de vriezer te leggen. Je weet wel, daarachter waar die veel te grote portie chili con carne ligt waarvan je je ooit nog voornam om het nog eens op te eten. Hier zijn ze dan: 7 redenen waarom je echt niet moet bloggen.

Verdwaald raken in een wereld waar alles mogelijk is. Meeleven met Atreyu of Marie-Claire of misschien wel de dwergjes van Tuil. Een groot deel van mijn jeugd werd gedomineerd door boeken, boeken en nog eens boeken. Ik groeide op boven een boekenwinkel. De eigenaar adopteerde mij en mijn leesverslaving en  gaf mij wekelijks stapels boeken cadeau, die ik – het liefst – allemaal tegelijkertijd las.