Nieuw

Author: xaviera

Home / Articles posted by xaviera (Page 7)

“Kunst is van iedereen en iedereen is een kunstenaar.” Dat is het geluid dat steeds vaker klinkt uit een wereld die toch op z’n minst gezegd ervan kan worden verdacht dat het bedoeld is voor slechts een kleine groep ingewijden. Maar ook kunst moet ergens zijn bestaansrecht verdienen, al is het alleen maar omdat er veel subsidiegeld in omgaat en dus gemeenschapsgeld. En als die gemeenschap zich structureel niet betrokken voelt, dan is kunst – in tijden van crisis en bezuinigingen – opeens een heel kwetsbaar onderwerp.

Nadat de Canadese tiener Amanda Todd een foto van haar borsten naar een vreemde stuurde, was haar leven nooit meer hetzelfde. Deze onbekende man, publiceerde die foto op internet, nadat hij haar probeerde te chanteren door te dreigen de foto te publiceren als Amanda geen “showtje voor hem wilde opvoeren.”

In de jaren die erop volgde werd Amanda heftig gepest. Zo heftig dat ze keer op keer van school veranderde en langzamerhand van een blije tiener veranderde in een depressief meisje dat zichzelf sneed in een poging controle over haar leven te behouden.

Een aantal maanden geleden mocht ik in een televisieprogramma aan Job Cohen (toen nog bobo van de PvdA) uitleggen hoe Twitter werkt. Daar ik kreeg ik exact 4,5 minuut de tijd voor, dus erg diep kon ik er niet op ingaan, maar het zette me wel aan het denken.

Bij de voorbereidingen van mijn – net niet – 5 minutes of fame, bezocht ik uiteraard het twitterprofiel van Job (ik tutoyeer maar even nu ik hem les heb gegeven). Mensenkinderen, wat een saai leesvoer was dat. Job is hier, Job is daar, Job doet dit, het was alsof ik toegang tot zijn agenda had gekregen. En hoewel zijn agenda vast vele malen spannender is dan mijn agenda, had ik toch op meer gehoopt.

Binnenkort ga ik op vakantie. Lekker weg uit de maalstroom. Ik ben van plan om het deze vakantie anders aan te pakken. Niks geen stress, niks geen spanning, niks wat me kan afleiden van mijn eindeloze uitzicht op zee. Deze keer, weiger ik pertinent om ook maar één boek mee te nemen. Ja, je leest het goed: ik ben straks 2 weken boekloos.

Laatst zat ik met een nogal websavvy creatieveling een hapje te eten. We kwamen algauw op het onderwerp Twitter: “Ik gebruik Twitter eigenlijk nog maar heel weinig,” zei de websavvy creatieveling: “Ik heb het gevoel dat er eigenlijk niet zoveel zinnigs meer wordt gezegd..”

Verbaasd luisterde ik naar zijn oordeel, nieuwsgierig vroeg ik door, wat bedoelde hij precies?

(check hier voor alleen de infographic)

De verkiezingen komen er weer aan. Voor de zoveelste keer mogen we met z’n allen naar de stembus en daar onze democratische plicht plegen. De laatste jaren zijn we als Nederlanders kind aan huis bij de verscheidene sporthallen, poppodia en andere ruimtes die worden ingezet als stemlokaal. Kabinetten vallen als overrijpe appels van de boom en ik begin te overwegen om een factuur te sturen voor de tijd die het mij kost om onze democratie draaiend te houden. Maar goed, je moet er wat voor overhebben en dat heb ik nog steeds wel.

Doodsbang zijn ze van de vrijheid die het internet heet. Overheden, filmmaatschappijen, de muziekindustrie, de uitgeefwereld.  Allemaal even angstig voor het digitale wilde westen. Allemaal overhoop gegooid door die nieuwe wereld waar zij niet langer de baas zijn. Bang en gevaarlijk, want een kat in het nauw maakt nu eenmaal rare sprongen.

Hoge bomen vangen veel wind. En met de stijgende populariteit van allerlei social media sites is die wind nog veel harder gaan waaien. Geef maar toe dat je het zelf ook wel eens doet: onaardig tweeten over een bekende Nederlander. Maar bekende Nederlanders zijn ook mensen hoor en ze kunnen vaak ook nog eens lezen. De Yanks laten ons zien hoe het is voor celebs om tweets te lezen.